Historia Muzyki – Poziom Rozszerzony (2026)
Egzamin z historii muzyki to przedmiot dodatkowy (poziom rozszerzony). Wymaga nie tylko wiedzy teoretycznej o epokach i stylach, ale przede wszystkim umiejętności słuchania ze zrozumieniem i analizy zapisu nutowego.
Liczba zadań
15–23 zadania
Materiały
Płyta CD + Nuty
Budowa arkusza i punktacja
Arkusz jest podzielony na dwie części. Do zadań dołączona jest płyta CD z przykładami dźwiękowymi oraz broszura z przykładami nutowymi.
| Część |
Zakres i typ zadań |
Punkty |
| Część I: Test |
Chronologia, analiza słuchowa utworów (z nagrań), analiza partytur, style i kierunki od starożytności do XXI wieku. |
45 pkt |
| Część II: Wypracowanie |
Wypowiedź na temat szczegółowy (np. twórczość kompozytora) lub przekrojowy. Wymagane min. 250 słów. |
15 pkt |
Kluczowe umiejętności
Specyfiką tego egzaminu jest łączenie wiedzy historycznej z percepcją muzyczną:
- Analiza słuchowa: Rozpoznawanie instrumentów, faktury, formy i stylu na podstawie nagrania.
- Analiza nutowa: Śledzenie przebiegu utworu w partyturze, rozpoznawanie elementów dzieła w zapisie.
- Chronologia: Umiejscawianie twórców i dzieł w odpowiednich epokach i kontekstach kulturowych.
Wypracowanie – zasady oceniania
Masz do wyboru dwa tematy. Za wypracowanie możesz zdobyć 15 punktów, które są przyznawane w czterech kategoriach:
- Wartość merytoryczna (max. 10 pkt): Wnikliwy opis i analiza dzieł, znajomość kontekstów, poprawne wnioskowanie.
- Terminologia (max. 2 pkt): Bogate i poprawne użycie fachowego słownictwa muzycznego.
- Kompozycja (max. 2 pkt): Trójpodział pracy (wstęp, rozwinięcie, zakończenie) i logika wywodu.
- Spełnienie formalne (max. 1 pkt): Omówienie wymaganych przykładów (np. trzech w temacie przekrojowym).
Ważne: Wypracowanie musi liczyć co najmniej 250 słów. Prace krótsze są oceniane tylko w kategoriach formalnych i merytorycznych (tracisz szansę na punkty za terminologię i kompozycję). Pamiętaj, aby przykłady muzyczne w wypracowaniu nie tylko wymieniać, ale poddawać je analizie!